پاراگرافی از کتاب جیرجیرک اثر #احمد_غلامی

#انفرادی اتاق کوچکی است

که کفش پتوی سربازی انداخته‌اند

با دست‌شویی و توالت و سکوت

و زمانی بسیار طولانی که تا هر چقدر دلت می‌خواهد خیال را جولان بدهی تا به همه جا سرک بکشد.

یاد چیزها، حرف‌ها و کسانی می‌افتی که تعجب می‌کنی آن‌ها را چه‌طور فراموش کرده بودی.

من در انفرادی دنبال خود گشتم.

هرکس که ساختن زندانی انفرادی به کله‌اش زده، آدم جالبی بوده و خوب می‌دانسته با آدم‌ها چه‌طور بازی کند.

یعنی درست‌تر آن است که بگویم می‌دانسته آدم بهترین دشمن خودش است.

لازم نیست او را کتک بزنند،

یا زیر شکنجه لت و پارش کنند.

بهترین راه این است که خودش را با خودش تنها بگذارند تا خودش دخل خودش را بیاورد...!