پاراگرافی از کتاب سقوط اثر آلبر کامو

آیا توجه کرده اید که #احساسات ما را تنها #مرگ بیدار میکند؟ رفیقانی را که تازه از ما دور شده‌اند چه دوست میداریم، مگر نه؟ آن عده از استادانمان را که دهانشان پر از خاک است و دیگر سخن نمی‌گویند چه می‌ستاییم! در این صورت# بزرگداشت آن‌ها طبیعتا در ما پا می‌گیرد، همان بزرگداشتی که شاید آن‌ها همه عمر از ما انتظارش را داشتند.

ولی آیا می‌دانید برای چه ما همیشه نسبت به مردگان منصف‌تر و #بخشنده‌تریم؟ دلیلش ساده است: با آن‌ها #الزامی در کار نیست. آن‌ها ما را #آزاد می‌گذارند، ما می‌توانیم هروقت فرصت داشتیم در اوقات هدر رفته بزرگداشت آنان را انجام دهیم. اگر ما را به کاری ملزم کنند فقط به یادآوری ذهنی است و قوه #حافظه ما ضعیف است. در حقیقت آنچه در رفقای خود دوست داریم مرگ تازه است، مرگ سوزناک است، تاثر خودمان و دست آخر "وجود خودمان" است!

#پاراگرافی_از_یک_کتاب

#سقوط

#آلبر_کامو