نوشته‌ای از #میشل_فوکو

آیا لذتی در #نوشتن وجود دارد؟

نمی‌دانم.

یک‌چیز مسلم است، فکر می‌کنم یک #الزام قوی برای نوشتن وجود دارد.

نمی‌دانم این الزام برای نوشتن از کجا می‌آید. می‌توان به گونه‌هایی مختلف از آن #آگاه شد.

به عنوان مثال، با این واقعیت که وقتی صفحه‌ای در یک روز ننوشته‌اید به شدت #نگران و #مضطرب می‌شوید.

با نوشتن صفحه‌ی روزانه‌ی خود، به خود و وجود خود یک نوع #آرامش می‌بخشید.

چگونه ممکن است که تظاهر که اینقدر سطحی، غیرواقعی و ناشی از #خودشیفتگی است این تاثیر و آرامش را برای باقی مانده‌ی روز شخص به بار آورد؟

ما می‌نویسیم تا بتوانیم دنیای اطراف و #بیرون از ما که بسیار دورتر از #کاغذی است که در دست داریم، زندگی‌ای که خیلی هم #مفرح نیست بلکه آزاردهنده و پر از اضطراب است و برای دیگران نمایان است را بروی #مستطیل کوچک (کاغذ) پیش روی خود ذوب کنیم، ولی زندگی متلاطم انسان هرگز جذب #واژگان بی‌حرکت نمی‌شود.