پاراگرافی از کتاب رویای آدم مضحک اثر فئودور داستایوفسکی

من آدم #مضحکی‌ام حالا دیگر به من می‌گویند #دیوانه...

این خودش نوعی #ترفیع به حساب میاید به شرط اینکه باز هم نگویند من همان آدم مضحک همیشگی‌ام اما من دیگر #ناراحت نمی‌شوم حتی وقتی به من #می‌خندند همه‌ی‌شان برایم #عزیزند.

اصلا، به دلیلی برایم بسیار عزیزتر می‌شوند اگر موقع نگاه کردن به آن‌ها اینقدر #غمگین نمی‌شدم، ممکن بود من هم همراهشان بخندم البته نه به خودم، بلکه چون #دوست‌شان دارم.

برای این غمگین می‌شوم که #حقیقت را نمی‌دانند در حالی که من می‌دانم...

خدایا، چه قدر #سخت است آدم تنها کسی باشد که حقیقت را میداند! ولی نخواهند فهمید. نه، نخواهند فهمید.

#پاراگرافی_از_یک_کتاب

#رویای_آدم_مضحک

#فئودور_داستایوفسکی