باید سفر کرد از اینهمه تکرار

باید عبور کرد

از کنار درختان ایستاده

از کنارِ تپه ها و کوه های بی هدف

و از کنار آدم های غمگینی که هیچ مقصدی برای رفتن ندارند ،

آدم هایی که از یک جا ماندن و تکرار ،

خسته اند و در غارِ سکوتِ خویش ، فرو رفته اند

گاهی آنقدر فضای تکراریِ این شهر ، دلت را می زند که بی هوا بار و بندیل می بندی و خودت را به دستانِ نوازشگرِ جادّه می سپاری ...

گاهی آدم محتاج می شود به لَختی حواس پرتی ،

به تماشای خطوط ممتدی که پشتِ عبورِ خیابان جا می مانند و به تو یاد آور می شوند که ؛

روزهای سخت ، تمام خواهند شد .

باید سفر کرد گاهی ،

که هیچ چیز به اندازه ی یک عبورِ طولانی ، حال آدم را خوب نمی کند ...

🌸🌸🌸🌸🌸 ✨